و گهگاهی دو خط شعری که گویای همه چیز هست و خود ناچیز !

شعر و شعر پاره : غزل اون شب!

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم
نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد

چاره آن است که سجاده به می بفروشیم
خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست

نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم
ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است

چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم
گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی

لاجرم ز آتش حرمان و هوس می‌جوشیم
می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهوم

چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم
حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما

بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم

اینم غزل شبِ ... (۲۴/۵/۱۳۸۷)

دیوونگیه دیوونه در روز شنبه 26 مرداد 1387 ساعت 10:12

پیوند | چاپ | درد و دل [0]

پراکنده (داستانک پند حکمت و ...) : دوره ارزانی

دوره ارزانی ست :

شرف اینجا ارزان

تن عریان ارزان

آبرو قیمت یک تکه نان

و دروغ از همه چیز ارزان تر

و چه تخفیف بزرگی خورده ست

قیمت هر انسان

دیوونگیه دیوونه در روز دوشنبه 24 تیر 1387 ساعت 20:31

پیوند | چاپ | درد و دل [0]

پراکنده (داستانک پند حکمت و ...) : !!!!!!!!!!!

حتما ببین!

http://floppy98.blogspot.com/2008/05/blog-post.html

دیوونگیه دیوونه در روز یکشنبه 16 تیر 1387 ساعت 22:50

پیوند | چاپ | درد و دل [0]

پراکنده (داستانک پند حکمت و ...) : جاذبه!

از پاسخ من معلمان آشفتند

از حنجره شان هر چه در آمد گفتن

اما به خدا هنوز هم معتقدم

از جاذبه ی تو سیب ها می افتند

دیوونگیه دیوونه در روز پنجشنبه 30 خرداد 1387 ساعت 12:20

پیوند | چاپ | درد و دل [1]

شعر و شعر پاره : نکند...!

نکند شکوفه روزی

به کویر دل ببندد

نکند پرش بریزد

نکند لبش نخندد

نکند که سینه سرخی

دل از آسمان بگیرد

همه جا بهار باشد

گل من ولی بمیرد

نکند کسی نپرسد

چه خبر؟ چه شد پرستو؟

نکند کسی نداند

که کجاست خانه او

وچه شد که اسب رم کرد؟

و پرنده بال و پر زد؟

نکند زمین بترسد

نکند دلش بلرزد

شب و آن هزار چشمی

که دوباره می درخشد

نکند که خواب باشم

و خدا مرا نبخشد

آتوسا صالحی

دیوونگیه دیوونه در روز سه شنبه 14 خرداد 1387 ساعت 11:28

پیوند | چاپ | درد و دل [2]

پراکنده (داستانک پند حکمت و ...) : دیوانه!

عاقل مباش که غم دیگران خوری

دیوانه باش تا غمت دیگران خورند!

دیوونگیه دیوونه در روز یکشنبه 12 خرداد 1387 ساعت 19:05

پیوند | چاپ | درد و دل [0]

شعر و شعر پاره : بیا بنویسیم!

بیا بنویسیم روی خاک، رو درخت، رو پر پرنده، رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ، روی آب، توی دفتر موج، رو دریا
بیا بنویسیم که خدا ته قلب آینه‌س
مثل شور فریاد یا نفس تو حصار سینه‌س
با همیشه موندن وقتی که هیچی موندنی نیست
اوج هر صدای عاشقه که شکستنی نیست
با صدام میام همه جا تو رو می‌نویسم
روی آینه‌ی گریه‌هام، گونه‌های خیسم
ای که معنی اسم تو، آسمون پاکه
ریشه‌ی صدا، نبض عشق، زیر پوست خاکه
بیا بنویسیم روی خاک، رو درخت، رو پر پرنده، رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ، روی آب، توی دفتر موج، رو دریا

توی خواب خاک، ریشه‌ها موسم شکفتن
همصدای من می‌خونن، وقت از تو گفتن
چشم بسته‌مو تو بیا به سپیده وا کن
با ترانه‌ی نفسات باغچه رو صدا کن

با صدام میام همه جا تو رو می‌نویسم
روی آینه‌ی گریه‌هام، گونه‌های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه‌ی صدا، نبض عشق، زیر پوست خاکه
بیا بنویسیم روی خاک، رو درخت، رو پر پرنده، رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ، روی آب، توی دفتر موج، رو دریا

با ترانه‌ی نفسات، من ترانه می‌گم
اسمتو مث یه غزل، عاشقانه می‌گم
بیا که دیگه وقتشه، وقت برگشتنه
بوی پیرهنت که بیاد، لحظه‌ی دیدنه
با صدام میام همه جا تو رو می‌نویسم
روی آینه‌ی گریه‌هام، گونه‌های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه‌ی صدا، نبض عشق، زیر پوست خاکه
بیا بنویسیم روی خاک، رو درخت، رو پر پرنده، رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ، روی آب، توی دفتر موج، رو دریا